Kayıp Hayatların Hikayeleri: Gurbetin Çocukları ve Çocukluk Günleri

Bir adamın başında derin vazgeçilmez iz vardı. Kavganın kafasına bir şarapnel parçası saplanmış; sol göz küçülmüş|küçülmüş ve görme yeteneğini yitirmiş|küçülmüş, görme fonksiyonunu yitirmiş. Adı Kenan’dı. Savaşta ağır izler asıt olmuş sığınmacıların bakılan Danca kurumunda bir zaman tedavi devam ediyordu. Sağ eli hareket ettiremiyor, el sıkışırken sol elini kullandı.

Nasır ve Göçmenlerin Zorluğu

Nasır’ı oğlunu Rahman’ı okula bırakıp alırken tanımıştım. Çeşitli günlerde kucağıma birçok kalem, silgi ve kalem açacağı bırakıyordu. Rahman’ın okuldan eve götürdüğü kırtasiye ürünleri sahiplerinin alması bekleniyordu sınıfın önüne koyuyordum.

Gurbet ve Çocukluk Hikâyeleri

Her çocukların ayrı bir hikayesi vardı. Bazıları savaş travmasını şiddetle yüzleşememiş ailelerinden geliyordu. Sürekli çatışıyordu. Günlerimiz Bırakın etmeyin!” demekle geçiyordu.

Rahman’ın Aile Durumu ve Psikolojik Durumu

O çocuk başlangıç seviyesine birinci sınıfa başlamıştı. Okulda ile aile ortamında zorluklar yaşıyordu.

Görevli uzmanı çaba başarısız kaldı. Okul yöneticileri, durumu görüşmek amacıyla Rahman’ın ailesini daveti yapmayı tespit etti.

Bütün aile hepsi bir arada geldiler. Hepsi aynı birlikte kalıyorlar. Büyük aile birlikte toplantı odalarına girişte, O çocuk ayağa kalktı, “Öğretmen!” dedi koşarak büyükanne ve büyükbabasının ellerini öfkeye aniden başladı.

Soğuk havalarda ben, birkaç kat giymiştim. Dede terlikle gelmişti. Ceketin altına giydiği beyaz kıyafetini ayak bileklerine kadar düzenlenmiş giydi. Annem ve nine çarşaflıydı. Eğitimdeki geçmişini anlatmaya başladığımız zaman, o çocuk çok koptu. Ağlayarak hıçkıra başladı. Çocuk psikolojisi gizli gizem kavramaya gayret ediyorduk.

Baba Rahman’ın bazı zamanlar evden, polis tarafından yakalandığını söyledi Anne ise, açıklayarak “Hâlâ gözleriyle haklı şekilde yatarken gece altını ıslatıyor!” dedi. Rahman utanarak odayı ayrılmak istedi. Konuyu çok uzatmadık.

Toplantıda ailenin çoğunlukla onayıyla Rahman’ın birkaç rehberlik uzmanına yönlendirilmesine karşılık buldu. Eğitim kurumları saatlerinde Rahman’la özel ilgilenme ile işbirliği görevi görev verildi.

İlerleyen zamanlarda Rahman okulda koşarken, kapıya. Bir şey olmadı fakat canı acı duydu, uzun uzun üzüldü. Rahman’ı teselli etmek destek olmak kucağını tutarak kütüphane götürdüm. Önüne beyaz bir adet renkli kalemler koydum. Bir kitap seçtim, birkaç kitap okuyor görerek uzaktan Rahman’ı sessizce> izledim. O çocuk, çeşitli renklerde küçük kalemlerle bir çizerken bana dikkat etmemiş kendi konuşuyordu. Daha sonra kâğıdı getirip önüme bıraktı.

“Rahman, nedir|Bu ne|Ne yazıyorsun bu kağıda?” diye sordum. “Bir çocuk… Çok fazla uğraşmış, orada kalmak istiyor, istemiyor gitmek. Dostları onu ima ediyor!” anlattı. O yıl başka bir okulda görev aldım. Rahman’ı gözden kaçırdım.

Günlerden bir gün Nasır ile buluştum. Beni tanıdı, “Öğretmen!” diyerek elime sarmaya çalıştı. O çocuk sorduğumda, yüzü bulutlandı; benden gizlemedi. Rahman daha sonra gelişen birçok Suç olaylarına karışarak polis kayda kayda alınmış. Ailesinden ayrı tutulup sorunlu yetiskinlerin bakıldığı bir yetiştirme yurduna yerleştirilmiş. Bütün çalışmalarımıza rağmen o çocuğu kurtaramamış olduk.